De Aftrap

Blog 118, De Aftrap

De aftrap is de manier waarop beide helften van een wedstrijd en beide helften van de verlenging worden begonnen en het is de wijze om het spel te hervatten nadat een doelpunt is gemaakt. 

Uit Spelregels Veldvoetbal

De aftrap

Procedure

• het team dat de toss wint bepaalt welk doel in de eerste helft wordt verdedigd;
• de tegenstanders nemen de aftrap;
• het team dat de toss wint neemt de aftrap van de tweede helft;
• in de tweede helft wisselen de teams van kant en verdedigen ze het andere doel;
• nadat een team een doelpunt heeft gemaakt, wordt de aftrap genomen door de tegenstanders.

Voor elke aftrap:

• bevinden alle spelers zich op eigen speelhelft. Dit geldt niet voor de nemer van de aftrap;
• bevinden alle tegenstanders van de nemer zich op tenminste 9.15 meter van de bal totdat deze in het spel is;
• de bal moet stilliggen op de middenstip;
• de scheidsrechter geeft een teken;
• de bal is in het spel, wanneer deze is getrapt is en duidelijk beweegt;
• uit een aftrap kan rechtstreeks worden gescoord in het doel van de tegenpartij; als de bal rechtstreeks in het eigen doel gaat, wordt een hoekschop toegekend aan de tegenpartij.

Overtredingen en straffen

Indien de nemer van de aftrap de bal opnieuw raakt, voordat deze is geraakt door een andere speler wordt een indirecte vrije schop toegekend, of wanneer er sprake is van opzettelijk hands, een directe vrije schop.
Voor elke andere overtreding van de aftrapprocedure moet de aftrap worden overgenomen.

Mijn eerste aftrap
Het zal het tweede of derde seizoen van mijn voetbalcarrière zijn geweest toen ik, uit bij Tonegido (Tot Ons Nut En Genoegen Is Deze Opgericht), een nieuw aspect van het spel leerde kennen. Ik vertoonde nog niet die gracieuze zekerheid op het veld, die mij later op elke plaats inzetbaar maakte, zodat ik tot op dat moment uitsluitend de linksbackplaats had ingenomen. Ik was een ruimtedekker, die inderdaad voornamelijk de ruimte afdekte. Het op het juiste moment wegtrappen van de bal ging me al redelijk af, maar ik was als de dood dat het ding voor mijn voeten bleef liggen: wat moest je dan eigenlijk doen?

De linksbackplaats werd door meer spelers geambieerd en dit leidde er toe dat ik tegen Tonegido tot mijn niet geringe verbazing de linksbuitenplaats kreeg toegewezen. Ik stelde mij bij de middellijn op, zo ver mogelijk van de middenstip waar een medespeler zich gereedmaakte voor de aftrap. Ik ging ervanuit dat mijn afstand tot de middenstip ervoor zou zorgen dat hij de rechtsbuiten bij de aftrap zou betrekken, maar de aftrapper bleek rechts voorstaand en vasthoudend.

Aarzelend betrad ik de middencirkel, de scheidsrechter floot en mijn teamgenoot wenkte:

“Kom dichterbij.”
“???”
“Kom dichterbij!”, iets geïrriteerder.
Langzaam schoof ik wat op naar de middenstip.
“Dichterbij, dichterbij!! Je staat veel te ver weg, man.”

En weer nam ik enkele stappen, me afvragend of hij de bal schuin naar voren of naar achter zou spelen, of ik de toegespeelde bal wel zou kunnen stoppen en wegwerken voordat de ongetwijfeld aanstormende tegenstanders ‘m te pakken hadden.

Het duurde allemaal te lang, zodat de scheidsrechter weer op de fluit blies en Tonegido een vrije trap toekende. Mijn eerste aftrap was mislukt!