Indalen

Blog 109, Indalen

Gezellig avondje met vrienden. Opeens gaat het over het omgaan met emoties. Hoe verschillend dat is tussen mannen en vrouwen.
"Als hij zwanger zou zijn", zegt mijn lief, "zou zelfs het kind niet bij hem indalen".

Mijn lief bedoelt hiermee dat ik sterke emoties niet toelaat, of dat ik ze diep wegstop in het labyrint van mijn hersenen.

Ze heeft wel gelijk. Als ik me wat down voel en ik zeg dat tegen mijn lief, - dat doe ik tegenwoordig wel eens -, vraagt zij "waar komt dat vandaan?" Mijn oprechte antwoord is in veel gevallen:

"Ik heb geen idee". 

"Maar dat weet je toch wel, je kunt toch wel bij jezelf nagaan wat er aan de hand is?"

"Ik weet het echt niet."

"Maar wat voel je dan?"

"Gewoon, een beetje somber, gaat vast weer over."

"Waar ben je somber over?"

"Tja, dat is zo raar, alles gaat goed, ik heb niets te klagen, ik heb het echt naar mijn zin."

"Er moet iets zijn, probeer nou te achterhalen wat er aan de hand is."

"Ik heb echt geen idee."

En de cirkel is rond. Waarom is het verschil, in het algemeen gesproken dan, tussen vrouwen en mannen op dit gebied zo groot? Ik lees op internet wel een paar aardige opmerkingen:

• Voor de basisemoties woede, verdriet, angst, liefde, vreugde, walging, verrassing en schaamte hebben we als kind strategieën ontwikkeld om ermee om te gaan. In de opvoeding verloopt dit voor jongens en meisjes nogal verschillend. Eén van de strategieën die bij mannen sterk ontwikkeld is, is verdoven. Bekende verdovingstechnieken zijn: teveel eten, werken, gamen, porno, seks en drank. Voor mezelf voeg ik daar aan toe: zoveel tegelijk overwegen en razendsnel associëren. Het is de paradox door aan alles tegelijk te denken het hoofd leeg te maken.
• Uit onderzoek blijkt dat taal en spraak in het mannenbrein wordt geactiveerd in de linkerhersenhelft, terwijl emoties in de rechterhelft worden getriggerd. Bij het vrouwenbrein is dit niet zo. Het vrouwenbrein gebruikt beide hersenhelften actief bij het uiten van emoties. Hierdoor kunnen vrouwen, over het algemeen, beter hun emoties onder woorden brengen dan mannen. 
• Een man heeft letterlijk een gebrek aan ruimte in zijn hoofd als het om gevoelens gaat. Daardoor is het mannenbrein minder vaardig in het verwerken van emoties dan het vrouwenbrein. Het mannenbrein ervaart al gauw een overdosis aan emoties bij ruzies, confrontaties of andere heftige emotionele gebeurtenissen. Vrouwen kiezen er bij deze situaties voor om over hun emoties te praten. Dat lucht op en helpt moeilijke situaties te verwerken. Mannen vluchten hiervan weg.

Hier kunnen vrouwen veel van leren. Laten we bovenstaand gesprek eens opnieuw doen:

"Ik zit niet echt lekker in mijn vel vandaag".
"Wat vervelend voor je. Laten we samen iets gaan doen om je je beter te laten voelen."

"Ja, maar ik zou niet weten wat, ik heb nu geen zin om te wandelen."

"Je wilde toch zo graag een draagbare luidspreker voor op vakantie? Laten we naar de stad gaan en er één kopen."

"Goed idee, ik voel me nu al beter!"