Pierie Tiefie

Blog 101, Pierie tiefie

Hier staat "Niet alles waarbij je tanden laat zien is een lach". Het is een spreuk in straattaal. Deze taal is een jongerentaal, waarbij de taal van verschillende culturen met elkaar is vermengd. In Nederland gaat het in de meeste gevallen om Nederlands, Sranantongo (Surinaams), Papiaments (oa Curaçao), Turks en Marokkaans gelardeerd met allerlei Engelse termen. Het is een anarchistische taal waarin de regels, die er eigenlijk niet zijn, sterk lokaal gebonden zijn. 

Prr, prr, prr, prr

Ik ben lit (Prr)

Planga van Cartier (Hey)

Planga van Cartier, pla-planga van Cartier (Prr)

Da's nog niks (Hey)

Brakka van Balmain (Prr)

Brakka van Balmain, bra-brakka van Balmain

Dit is een tekst uit een rap van Dopebwoy. 'Ik ben lit' betekent 'ik voel me goed' (lit: on fire); 'Planga van Cartier' betekent 'Bril van het merk Cartier'; 'Brakka van Balmain' betekent 'een broek van het merk Balmain'.

Hieronder het scheppingsverhaal:

Hoe de torrie begon

Helemaal aan het begin van alles, toen er nog niks was, was God er al.

Zijn Geest zweefde door de space. Er was geen tijd, geen licht, geen systeem in de dingen.

Maar wel was er water en God childe boven het water.

Toen zei God: “Licht!” Eén woord en dingen gebeurden. Het was licht.

God keek ernaar en zei: “Aaight” Het was masterlijk.

Hij speelde met het licht. Het licht noemde Hij ‘dag’ en het donker noemde Hij ‘nacht’.

Toen was de eerste dag voorbij.

Daarna zette God een scheiding tussen water en hemel. Hij maakte ze apart van elkaar.

Toen was de dag voorbij. Tranga!

De derde dag liet God het water weglopen naar één kant. Zo maakte Hij zee en land.

God vond het flex, maar het land was wel kaal. Dus zorgde God ervoor dat alles groen werd.

De aarde werd bedekt door omin mooie planten en bloemen en bomen en vruchten.

Het was allemaal gruwelijk goed.

Dag vier! God maakte een systeem van het licht dat er was. Hij maakte de zon en de maan.

Hij zette ze als flashlights aan de hemel.

Zo zorgde Hij voor het verschil tussen dag en nacht en tussen de seizoenen en de jaren.

Ook dit vond God echt boeng.

Op de vijfde dag ging God de zee en lucht vol maken.

Hij maakte vissen en vogels in alle kleuren en soorten. Hij zei tegen de vissen en de vogels:
“Bal met elkaar en maak chiengs, zodat de hele wereld vol wordt met jullie.”

De volgende dag maakte God alle dieren.

Grote dieren en kleine dieren, dino’s en dagoes, tamme dieren en wilde dieren, reptiles en insecten, in alle kleuren en in alle soorten en maten. 

Master gewoon.

Maar het was nog niet klaar. Hierna maakte God het allerbeste.

Hij zei: “Laten we mensen maken die op ons lijken.

Zij moeten goed voor deze wereld zorgen. Zij zijn de baas.”

God maakte de mens, van vlees en bloed en bones. Alles erop en eraan. Man en vrouw.

Hij gaf ze een blessing en zei: “Zorg omin goed voor deze wereld. Het is een cadeau.

Maar jullie zijn verantwoordelijk, je weet zelf.

Maak baby’s, zodat deze wereld vol wordt van leven en gelach.

Chill en geniet van alles wat Ik gemaakt heb.

Eet lekker van alles wat de aarde jullie geeft: fruit en groenten, rijst en cassave en batata’s.”

God keek naar alles en zag dat het kapot goed was.

Toen werd het avond. De zesde dag was voorbij.

Toen was God klaar. De wereld was omin mooi geworden.

Het was alsof een poet een meesterlijke rhyme had geschreven, alsof een artist een gruwelijke piece had gemaakt. Het was epic. Het was perfect.

Op de zevende dag childe de MASTER van zijn werk.

Hij gaf de zevende dag een speciale blessing, zo van dat die dag anders was dan alle andere dagen.

Een aparte dag, je weet toch.

Dat is de torrie van hoe alles begon, for real, HIStory.

(uit: Daniël de Wolf, Genesis – Hoe de torrie begon, Amsterdam 2012, p.8 en 9; het boek Genesis is

door Daniël de Wolf vertaald in straattaal)