Geknipt voor de man

Blog 90, Geknipt voor de man

Jaren geleden kwam ik tot de conclusie dat ik een kleine ingreep moest ondergaan, waardoor mijn vruchtbaarheid tot nul werd gereduceerd. Niet gehinderd door enige kennis ging ik in mijn uppie naar het ziekenhuis in de veronderstelling dat het een ingreep van niets was.

Toen ik op de zaal arriveerde waar de voorbereiding voor de ingreep zou plaatsvinden, trof ik daar drie echtparen aan waarvan de drie mannen, enigszins wit om de neus, door hun vrouw moesten worden ondersteund. We kregen alle vier een operatiehemd aan, zo'n groen geval met een sluiting achter in de nek en een flap van voren die net over de edele delen viel. Het operatiegebied was daardoor goed bereikbaar. Ik was verbaasd over de zenuwen van de andere mannen en maakte wat grappen die volkomen doodsloegen. Ze knepen hun vrouwen die naast het bed hadden plaatsgenomen zo mogelijk nog harder in hun hand. Ze leken me alle drie behoorlijk stoer, maar misschien verklaarde dat wel de angst. Ik vroeg me af of zij zich afvroegen of hun 'mannelijkheid' in gevaar kwam.

Een belangrijk moment was de controle van het scrotum. We hadden de opdracht gekregen om ons thuis in ons kruis te scheren en daartoe zelfs een wegwerp scheermesje gekregen (ik wil de mannelijke lezer die deze ingreep nog moet ondergaan waarschuwen: met een elektrisch scheerapparaat lukt het niet, het is bovendien een tamelijk pijnlijke ervaring). Er kwam een verpleegster binnen die de deken optilde en ons vroeg de voorflap op te tillen. Het was tamelijk komisch, vond ik, ik zag voor me hoe in de verblijfruimte van de verpleging gestreden werd over wie het deze keer mocht doen. Mijn dolkomische opmerking hierover nadat de kale-ballen-controle voorbij was, oogstte geen effect.

Het was zover, de eerste man kon worden geholpen. Ik dacht, die anderen durven toch niet, dus ik steek mijn vinger op, dan ben ik er snel van af. De verpleger die me wegreed zei tegen de achterblijvers dat ik binnen een kwartiertje terug zou zijn. Maar dat liep anders. De assistent die me had onderzocht had een cyste over het hoofd gezien, waardoor de ingreep een stuk ingewikkelder werd en veel langer duurde. Na drie kwartier kwam ik terug in een kamer waar de spanning nu te snijden was. Er werd bijna in tranen afscheid genomen van de volgende man die 'de hel' tegemoet trad.

Kennelijk roept een ingreep in de buurt van de 'kroonjuwelen' bij menige bikkel angst op. Ik vraag me af over welke zaken de meeste mannen zich nog meer druk maken. Ik vind de volgende:

• Vrees voor het aantal exen van jouw vriendin
• Angst om emoties te tonen
• Angst voor te weinig ervaring met vrouwen
• Obsessie met lengte van de penis
• Angst om geld te verliezen
• Obsessie met uiterlijk
• Angst dat andere mannen beter zijn
• Obsessief gedrag met lichaamshaar
• Vrees voor urineverlies
• De angst om de ontblote eikel vast te pakken

Ik zou hier met andere mannen eens over moeten praten.