Koning Midas is terug

Blog 65, Koning Midas is terug

Ziekenhuizen in actie: ‘Prijs oogdrup­pels van 20 naar 1000 euro nadat commerci­eel bedrijf ze ging maken’

(De Gelderlander)

Sommige geneesmiddelen die in het  ziekenhuis worden gemaakt, zijn commercieel interessant. Dat kan farmaceutische bedrijven doen besluiten een aanvraag voor registratie in te dienen. Als dat lukt, mag de ziekenhuisapotheek het middel niet meer leveren en moeten ziekenhuizen gaan inkopen bij de commerciële partij. In de meeste gevallen gaat de prijs hierna vele malen over de kop.

We hebben het hier over ongebreidelde hebzucht en immoreel gedrag. Laten we die hebzucht eens een gezicht geven:

• Muisje nooit genoeg: er is een drang naar altijd maar meer
• Dagobert Duck: schraapzucht
• Wolf of Wallstreet: geld maakt macht maakt belangrijk, mij pakken ze niet
• Koning Midas: inhaligheid zonder grenzen
• Mammon: ziekelijke begeerte
• De joker: immoreel gedrag

Het grote voorbeeld van hebzucht is Koning Midas. Ik vertel hier het verhaal nog maar eens in mijn eigen woorden.

Silenus was de eerste sater, een ondeugend wezen, levend in het woud, die de leermeester was van de god van de wijn,  Dionysos. Met deze god in de buurt vloeit de alcohol rijkelijk, zodat Silenus vaak straalbezopen was. Nadat hij uit een bron had gedronken waarvan het water was veranderd in wijn, was hij zo dronken dat hij gevangen werd genomen en voorgeleid aan Koning Midas. Die vond het wel een grappig ventje en liet hem vrij. Dionysos was Midas zo dankbaar dat hij één wens van hem in vervulling zou laten gaan. Daar hoefde Midas niet lang over na te denken. Hij sprak:

"Laat dan alles wat ik aanraak in goud veranderen."

En zo geschiedde en wel onmiddellijk. Zodra hij met zijn hand iets aanraakte veranderde het in goud: de staf die hij in zijn handen had, de bloem die hij plukte, de kat die hij aaide. Midas zag een wereld voor zich waarin hij rijker en rijker werd tot hij de rijkste man op aarde was. Maar toen hij zijn dochter aanraakte veranderde ze in een gouden standbeeld, al het voedsel werd voordat hij het in zijn mond kon stoppen van goud, zelfs de wijn die hij probeerde te drinken ontkwam hier niet aan. Hij kreeg al gauw enorme honger en dorst. Toen hij met hangende pootjes naar Dionysos ging, kreeg deze medelijden met hem en gaf hem de volgende raad:

“Ga naar de rivier die stroomt door het rijk van de Lydiërs en vindt de bron van de waterstroom. Steek vervolgens je hand in de bron en baad je in het water. Daarna zal het ongeluk van je verdwijnen.”

Midas liet er geen gras over groeien en liet zich in rap tempo naar deze bron brengen. Hij volgde de aanwijzingen op en genas van zijn gouden aanrakingen. Bovendien genas hij van zijn hebzucht zodat hij een leven kon leiden waarin hij zijn begeerten, inhaligheid en schraapzucht beteugelde.

De moraal van het verhaal is uiteraard dat een ongebreidelde hebzucht tot groot ongeluk leidt. Helaas leidt de immorele hebzucht van sommige farmaceutische bedrijven (nog) niet tot ongeluk van het bedrijf zelf, maar van de zwakste partij in dit spel, de patiënt. Kunnen we Dionysos niet eens bij deze bedrijven langs sturen?

Plato: Wie rijk wil zijn moet niet zijn vermogen vermeerderen maar zijn hebzucht verminderen.