'Met een gebalde vuist kun je geen hand geven'

Blog 91, 'Met een gebalde vuist kun je geen hand geven'

Mahatma Gandhi was een van de grondleggers van het huidige India. Zijn bijnamen waren Bapu (vader) en Mahatma (grote ziel). Toen in 1918 het Brits-Indische leger een ware slachting aanrichtte onder protesterende mannen, vrouwen en kinderen, waren woede en geweld niet meer door de machthebbers in de hand te houden. In een emotionele toespraak bekritiseerde Gandhi het geweld van de Britten en van zijn landgenoten. Het was het moment waarop hij besloot dat onafhankelijkheid van India de enige oplossing was. Dit lukte uiteindelijk door het gebruik van de door Gandhi ontwikkelde filosofie van de Satyagraha, 'het vasthouden aan de waarheid'.

Het verschil tussen passief verzet en Satyagraha werd door Gandhi zelf beschreven:

“Het eerste wordt beschouwd als een wapen van de zwakken en sluit het gebruik van fysiek geweld of fysieke kracht om het doel te bereiken niet uit. ‘Satyagraha’ daarentegen is het wapen van de sterksten en sluit geweld in elke vorm uit.”

De principes van Satyagraha zijn:

• Geweldloosheid (ahimsa)
• Waarheid — waaronder eerlijkheid
• Geen diefstal
• Kuisheid
• Geen bezittingen
• Lichamelijke arbeid
• Controle over het verhemelte (uitkijken met wat men zegt)
• Geen angst
• Gelijk respect voor alle religies
• Economische strategieën zoals boycots.
• Vrijheid van onaanraakbaarheid (dit gaat over de laagste sociale klasse in India die buiten het kastenstelsel valt, de 'onaanraakbaren')

Gandhi was ervan overtuigd dat er voor geweldloos verzet enorme moed nodig is. Weglopen voor geweld beschouwde hij als lafheid: "Wanneer er slechts de keuze bestond tussen lafheid en geweld, dan zou ik beslist geweld aanraden.... Ik geloof echter dat geweldloze weerstand oneindig doeltreffender is dan geweld.".

In deze dagen zag de wereld opnieuw een voorbeeld van deze weergaloze moed. Van een kind wordt geëist uit te spreken of zij een jongen of een meisje is. Na het antwoord: "Ik ben wie ik ben en jij mag zijn wie je wil zijn", werd zij volledig in elkaar geslagen met als gevolg ernstige verwondingen in het gezicht.
De woede in de samenleving is groot, maar de reactie van het slachtoffer is in de geest van Gandhi die zei "Verontwaardiging is geen argument". Het is de wens van de tiener dat de dader snel weer kan terugkeren in de samenleving. De vader zegt "Ons gezamenlijk gevoel van eensgezindheid en tolerantie is vele malen sterker en krachtiger dan welke gevoelens van onwetendheid van enkelingen dan ook."

Ik ben diep onder de indruk. Ik vermoed dat een sterke reactie van de samenleving in de vorm van bijvoorbeeld een strenge straf niet zal helpen om door te dringen tot de dader. Ik hoop dat de moed van het slachtoffer en de vader (Satyagraha) dat wel voor elkaar krijgt.