Hoge Nood

Blog 50, Hoge Nood

In 1948 verklaart minister van Wederopbouw In 't Veld de woningnood officieel tot volksvijand nummer 1. Al vanaf de Tweede Wereldoorlog is er een enorme schaarste op de woningmarkt. Tijdens de oorlog zijn veel woningen verwoest en geldt er een bouwverbod. Twintig jaar later is de woningnood nog steeds niet opgelost. De woningnood lijkt een schier onverslaanbare volksvijand.

(Bron: andere tijden)

Mijn ouders zijn in 1949 getouwd. Hoewel je meer kans had op een woning als je getrouwd was, duurde het vaak nog een paar jaar voordat er een huurwoning vrijkwam. In die tussentijd woonden getrouwde stellen vaak nog apart of zij woonden in bij één van de ouders. Dat laatste was het geval bij mijn vader en moeder. Het was voor beiden geen gemakkelijke tijd, die nog ingewikkelder werd toen ik werd geboren. Het samen in één huis leven dat te klein is om je terug te trekken, ook nog met een kind, is al niet makkelijk, maar als het niet botert tussen oma en schoondochter wordt het een drama. Mijn ouders waren dan ook dolblij dat ze na 4 jaar inwoning konden verhuizen naar een tweekamerflatje.

Ik moet hier vaak aan denken als ik lees over de huidige woningnood en als ik op mijn scootertje door nieuwbouwwijken rijd. Maar eerst de feiten:

• Het tekort aan huizen bedraagt 285.000
• Er zijn minsten 40.000 daklozen
• Ongeveer 60.000 mensen wonen in vakantiewoningen en caravans
• De gemiddelde koopprijs van een woning bedraagt 360.000 Euro
• Een Rotterdamse starter betaalt tegenwoordig al gemiddeld 280.000 euro voor een woning, een Utrechtse al 350.000 euro en een Amsterdamse zelfs 440.000.
• In minstens negentig gemeenten (ruim een kwart van alle gemeenten) sta je gemiddeld 7 jaar op de wachtlijst voor een huurwoning in de sociale sector
• In vijf gemeenten is deze wachttijd zelfs 17 jaar
• De beginhuurprijs van een sociale woning mag niet hoger zijn dan 752 Euro
• Het aantal huishoudens neemt naar verwachting de komende 10 jaar met 550.000 toe.

Er moet dus flink gebouwd worden. En als ik dus op mijn scootertje door allerlei nieuwbouwwijken rijd of ik kijk hier in Delft naar de Spoorzone dan zie ik veel bouwactiviteit. Maar waar bouwen ze betaalbare koop- en huurwoningen?  Ik zie een tweekamerappartement met een vraagprijs van 350.000 Euro, ik zie een 3 kamer appartement voor 1500 Euro per maand. Er wordt zwaar overboden en die extra kosten worden door de bank niet bij de hypotheek opgenomen.

In de nieuwe woonwijken die ik zie verrijzen, worden vooral kasten van huizen gebouwd, die voor de gemiddelde starter niet betaalbaar zijn. In mijn buurt wordt een gebouw van drie verdiepingen neergezet, met parkeergarage, voor 3 koopappartementen. Ik heb er niet veel verstand van maar ik kan wel zien dat in dit gebouw zeker 8 gezinswoningen zouden kunnen worden ondergebracht. Het is net of de gemeenten en het rijk het probleem van de woningnood voor de lagere inkomens negeren. Voortvarendheid is geboden en dat lukt niet zo lang er in Den Haag vooral het spelletje "wie wil met wie" wordt gespeeld. En dit is nog maar één van de problemen die moeten worden opgelost. De politiek laat het op een verschrikkelijke manier afweten. Ik pleit opnieuw voor een zakenkabinet, stop met dat gezeur en aan de slag!