De geest neemt bezit van Vlodrop

Blog 23,  De geest neemt bezit van Vlodrop

Transcendente meditatie wordt tweemaal per dag vijftien tot twintig minuten beoefend, in een zithouding. De TM-techniek bestaat voornamelijk uit het in gedachten herhalen van een geselecteerde woordklank, mantra genoemd, en het toelaten dat de herhaalde "klank" stiller en stiller wordt, tot de mantra verdwijnt en men alleen nog bewust is, zonder gedachten. Dit is de "inwaartse gang" van de meditatie. Samen met de geest is ook het lichaam tot rust gekomen en begint het "stress" op te ruimen, wat lichamelijke en daardoor ook weer geestelijke activiteit betekent: de uitwaartse gang van de meditatie. (Bron: Wikipedia)

Een term die bij de transcendente meditatie vaak gebruikt wordt, is "de wetenschap der creatieve intelligentie", die door TM zou toenemen. Door het bereiken van een hoger bewustzijn, gecombineerd met het waakbewustzijn, zullen veel betere beslissingen worden genomen. Mensen die dit hebben meegemaakt, weten beter wat "het goede" is en kunnen derhalve beter handelen en een positieve invloed op het functioneren van de samenleving uitoefenen.

Laten we dat eens onder de loep nemen door te kijken naar de gebeurtenissen rond het klooster Sankt Ludwig in Vlodorp na de overname door de "Stichting Maharishi European Research University"  (MERU). Geestelijk leider en grondlegger van de transcendente meditatie Maharishi Mahesh Yogi kocht het negenduizend vierkante meter grote klooster en de veertig hectare grond in 1984 van de staat voor 1,8 miljoen gulden. In 1990 betrok hij het monumentale gebouw en hij woonde er tot zijn dood in 2008. De Maharishi bouwde in de loop der jaren diverse woningen en een houten paleis op het terrein, maar het belangrijkste probleem voor de geestelijk leider was het kloostergebouw. Het gebouw voldeed niet aan de Vedische natuurwetten: het is niet in oostelijke richting gebouwd en een huis mag geen deuren op het zuiden hebben of uitzicht op het westen. De oriëntatie was dus niet goed, onvermijdelijke conclusie: slopen dit gebouw.

Maar dat was niet zomaar gedaan. In 1998 werd begonnen met de sloop van de voorgevel van het klooster, maar dat bleek tegen een uitspraak van de Raad van State. Weliswaar had de gemeente Roerdalen een sloopvergunning afgegeven, maar die moest dus vanwege die uitspraak worden ingetrokken. Dat hing allemaal samen met het feit dat een jaar daarvoor het gebouw door de overheid op de rijksmonumentenlijst was gezet. Dat betekende dat de Maharishi-beweging het gebouw de facto had beschadigd en verplicht werd de schade te herstellen. Er volgden jaren van rechtszaken, waarbij de beweging probeerde het gebouw van de monumentenlijst te krijgen. Van herstel was in die tijd geen sprake. Het gebouw verpauperde en dreigde een ruïne te worden.

De processen, met als inzet de status van rijksmonument, liepen dood, waarna van tactiek werd veranderd en een sloopvergunning werd aangevraagd op basis van de monumentenvergunning. Het college van Roerdalen was van mening dat er geen mogelijkheid van herbestemming voor het klooster was. De wethouder besloot opnieuw om toestemming tot sloop te geven en hij werd hierbij gesteund door een deel van de staten van Limburg. Een statenlid verwoordde dat als volgt: "Als er geen herbestemming mogelijk is, dan moet je afscheid kunnen nemen van het monument. De gemeente heeft geen partij kunnen vinden met een geloofwaardige business case. Als niemand het kan betalen, dan houdt het op. Het is nu een ouwe troep en vies."
Deze sloopvergunning kwam precies op tijd, want de deadline voor het herstellen van de schade was bijna verstreken. Na 14 jaar procederen kon worden begonnen met de sloop. In 2015 werd dit monumentale gebouw gesloopt.

Vóór 2015 en na 2015

We zijn er gisteren geweest, midden in het bos met een zeer lange weg ernaartoe. We mochten het terrein niet op, maar we konden er wel omheen lopen. We volgde een route langs het hek, als een stelletje gluurders, en zagen de vlaggenparade, beelden van olifanten en roken zelfs de geur van wierook. Onderweg kwamen we langs een oud kapelletje met daarbij een kleine begraafplaats waar leerlingen van de kloosterschool, zusters en gesneuvelde militairen lagen. Daar kon je nog iets proeven van de oude sfeer van het klooster. Ik probeerde me tijdens de wandeling voor te stellen hoe het er 30 jaar geleden heeft uitgezien. Ik vond het vreselijk om het huidige complex in deze omgeving te zien. Het klopt gewoon niet. 

Het zal duidelijk zijn dat ik bij de uitspraak dat "de huidige bewoners beter weten wat "het goede" is en dat ze derhalve beter kunnen handelen en een positieve invloed op het functioneren van de samenleving  uitoefenen", niet onderschrijf. Ik zou het woord samenleving in dit geval willen vervangen door "eigen belang".