Radicale ideeën

Blog 13, Radicale ideeën

Gisteravond was het met veel bombarie aangekondigde interview met Mark Rutte over zijn "radicale ideeën" met betrekking tot de nieuwe bestuurscultuur. Rutte werd bevraagd door Mariëlle Tweebeeke, een journaliste die haar sporen heeft verdiend en die een aantal gedenkwaardige gesprekken op haar naam heeft staan. Zij ontving in 2012 de Sonja Barend Award, de vakprijs voor het beste televisie interview.

Ik ging er eens goed voor zitten om de radicale ideeën te horen en mee te maken hoe Rutte hierover zou worden bevraagd. Gedurende het interview liep mijn verbazing, ongeduld en ergernis in rap tempo op. Wat een hopeloos slecht interview!
Ik zat, nadat Rutte al zo'n 50 uur door de Tweede Kamer door de mangel was gehaald, nadat hij al honderden keren had gezegd dat hij een grote fout had gemaakt, nadat hij al duizenden keren had gezegd dat hij niet liegt als hij zegt dat hij er geen herinnering aan heeft, te kijken naar een journalist die dat nog eens even dunnetjes over ging doen. Zeer scherp allemaal, heel vasthoudend, maar wat waren die radicale plannen van Rutte? Ik had gehoopt dat al die journalistieke vaardigheden zouden worden losgelaten op de ideeën over een nieuwe bestuurscultuur.

Toen het daar eindelijk over ging, was er nauwelijks tijd om Rutte daarover te ondervragen.
Hij noemde een "dunner" regeerakkoord, een akkoord op hoofdlijnen. Mijn vraag: welke hoofdlijnen ziet Rutte voor zich en hoe denkt hij dat een dergelijk regeerakkoord bijdraagt aan die nieuwe bestuurscultuur?
Hij noemde het sneller vrijgeven van ambtelijke stukken. Mijn vraag: hoe bescherm je de ambtenaren en hoe ga je om met de ongetwijfeld talloze reacties uit de kamer en de maatschappij bij de besluitvorming?
Hij noemde meer discussie in de ministerraad. Mijn vraag: wat verandert er dan precies?
Hij noemde het minder belangrijk maken van de fractie-overleggen op maandag. Mijn vraag: hoe voorkom je dan dat de achterkamertjes toch weer de kop opsteken?
Hij noemde dat grote maatschappelijke problemen niet eerst in de polder worden afgekaart, maar dat de kamer een mandaat met randvoorwaarden aan de regering geeft. Mijn vraag: wat betekent dat voor de onderhandelingspositie van de regering, leidt dit wel tot het beste resultaat?
Hij noemde dat er een plan voor de "menselijke maat" moet komen bij alle instanties die met de burger te maken hebben. Mijn vraag: Hoe ga je dat organiseren en afdwingen?
Hij noemde een club tussen kabinet en kamer om de overheid een menselijker gezicht te geven. Mijn vraag: wordt dat een soort ombudsraad? Wat zijn de taken en bevoegdheden en wordt het met zo'n extra laag niet nog onoverzichtelijker?

Maar nee hoor, in een tamelijk rommelig einde kwamen deze ideeën nogal slordig aan de orde. Een gemiste kans, ook omdat aan het eind van het vraaggesprek  de vraag of Rutte vindt dat hij op dit moment de geschikte persoon is om leiding hieraan te geven heel relevant zou zijn geweest.