FREUDig solltest du schlafen

Blog 18, FREUDig solltest du schlafen

Sigmund Freud schreef in zijn boek Traumdeutung over dromen als ‘de koninklijke weg naar kennis van het onbewuste’. Dromen waren volgens Freud de sleutel tot inzicht in de psyche en psychische aandoeningen van de mens. Als boodschappen uit het onderbewuste waren ze voor hem van groot belang voor de psychoanalyse. Deze nachtelijke visioenen noemde hij zeer belangrijk bij het verwerken van gebeurtenissen uit ons dagelijks leven.

Een groot deel van mijn leven heb ik een terugkerende droom gehad. De kern van de droom was dat, wat ik ook aan het doen was, het plotseling donker werd en er allerlei griezelige geluiden om me heen te horen waren. Ik werd, ondanks mijn angst, voortgestuwd naar een deur waarachter zich, dat wist ik zeker, iets verschrikkelijks zou bevinden. Terwijl ik met trillende handen de deur langzaam opende, werd ik me steeds sterker bewust van het gevaar, waarna de paniek zo toenam dat ik begon te gillen. Dat was het moment dat ik wakker werd. De schreeuw was nog bezig zich een weg naar buiten te banen en ik was zo verlamd dat ik het niet kon tegenhouden. Met een diep aanzwellend geloei kwam ik bij zinnen. Ik weet tot op de dag van vandaag niet wat er achter die deur zit.

Ik had deze droom toch wel een paar keer per maand en dat was voor mijn partner best wel wennen. Een dergelijke droom is ook tamelijk onhandig als je aan het kamperen bent. Midden in de nacht ging er overal om me heen het licht aan en in vele talen hoorde ik de vraag "Was ist los?" Ik ging niet naar buiten om dat uit te leggen.

Het is 2012, we zijn een weekje in een regenachtig Madrid. We gaan naar de Guernica van Picasso kijken in het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía. Het gebouw heeft op de hoeken torens met trappen naar boven en naar de kelder. Na het bekijken van het indrukwekkende doek van Picasso gaan we naar een van de torens.
Vanuit de kelder was een vreemd geluid te horen. Een soort zuchten gecombineerd met doffe klappen. Ik liep de trap af en wandelde zomaar mijn nachtmerrie binnen. Onderaan de trap was het stikdonker met aan de rechterkant af en toe wat zwakke lichtflitsen. Daar werd ik naar toe getrokken. Ik kwam in een donkere ruimte waarin zwarte duisternis werd afgewisseld met nu felle lichtflitsen, die uit een tweede aansluitende ruimte kwamen. Het geluid was inmiddels oorverdovend en mijn adrenaline zat op recordhoogte. Toch liep ik door. Toen ik de ruimte waar het allemaal gebeurde betrad, zag ik wat het geluid was. In het zaaltje stond een filmprojector die op een groot doek een bokswedstrijd liet zien. De geluiden, het hijgen en de doffe klappen, werden extreem versterkt. Afhankelijk van de positie van de camera werd het beeld donker en licht.

Dit beleven van mijn nachtelijke visioen in real time heeft me goed gedaan. Vanaf dit moment geen nachtelijk geloei meer. Deze sleutel tot mijn psyche, boodschap uit mijn onderbewuste, heb ik dankbaar achtergelaten in Madrid.