Verspilde tijd

Verspilde tijd

Het is koningsdag en ik luister naar het nieuws op de radio. Er wordt veel aandacht besteed aan de geloofwaardigheid van de koning en de vrijgegeven notulen van het kabinetsberaad over de toeslagenaffaire.
Het verhaal over de koning boeit me niet, volgende week is het weer anders en het gaat voorbij aan de fundamentele discussie of we nog wel een koninkrijk of een republiek willen zijn.

Over het publiceren van de notulen maak ik me meer zorgen.

Het openbaar maken

In de media wordt bij herhaling gezegd dat deze actie onvermijdelijk was. Het vertrouwen in de macht is immers tot een nulpunt gedaald. Met deze openheid kan een begin worden gemaakt met het herstel van dit vertrouwen. Hoe naïef kun je zijn. Voor de groeiende groep mensen die het vertrouwen kwijt is, zijn deze 37 pagina's alleen maar een bevestiging en voor de mensen die nog steeds van de goede bedoelingen van de ministerraad overtuigd zijn, is er genoeg te vinden om ook dit te bevestigen. Het lijkt me dat deze publicatie de kloof tussen deze twee groepen alleen maar vergroot heeft.
Daarnaast vind ik het een kwalijke zaak dat deze verslagen waarin teksten staan die zijn uitgesproken in de wetenschap dat ze pas veel later publiek worden nu boven tafel komen. Die wetenschap gaat  over vertrouwen. Wordt er vanaf nu in de ministerraad uitsluitend nog gediscussieerd met het vergrootglas van de openbaarheid in de Trêveszaal? Verhuizen de brisante discussies naar de achterkamertjes?

De inhoud

Nou die was opzienbarend hoor! We krijgen het beeld van een groep mensen die af en toe stoom afblazen omdat zaken niet gaan zoals ze zouden willen. Noem mij een vergadering, waarin besluiten moeten worden genomen, waar dat niet gebeurt. Het belangrijkste daarbij lijkt mij of de gemaakte opmerkingen respectloos zijn en of de emoties voor het verloop van de vergadering bepalend zijn. Ik zie dat niet. Ik vind het schandalig dat er afspraken worden gemaakt om niet volledig open te zijn. Maar dat wisten we al. Ik vind het schandalig dat Kamerleden worden benaderd vanwege de manier waarop ze hun taak uitoefenen, maar ook dat wisten we al. Ik vind het schandalig dat de Tweede Kamer in het harnas van fractie-afspraken en het regeerakkoord moet werken, maar ook dat . . . . . .

Bespreking in de Tweede Kamer

De media voorspellen opnieuw een zware dag voor de kabinetsleden. De notulen bevatten genoeg materiaal voor iedere partij om er hun plasje over te doen. Zeventien woordvoerders die los gaan, voortdurend geïnterrumpeerd, veel ingestudeerde oneliners, opgeklopte verontwaardiging en ontelbaar veel herhalingen. En dat waarschijnlijk weer een hele dag lang. Ongetwijfeld weer een motie van wantrouwen, die niet wordt aangenomen. Alles samen te vatten op een A4-tje zonder conclusie anders dan "het vertrouwen is er niet beter op geworden". En de slachtoffers? Die zijn er weer geen steek mee opgeschoten.

Verspilde tijd!